YOUR ITALIAN MOMENT

YOUR ITALIAN MOMENT

×

Slow living: leven met aandacht

In Puglia lijken ze de kunst van het leven te hebben uitgevonden: veel buiten zijn, werken om te leven in plaats van andersom en eten met de seizoenen. Bij Taste of Puglia werken we volgens de filosofie van de Slow Movement, een beweging die in de jaren tachtig opkwam en een steeds belangrijkere tegenhanger van de hedendaagse consumptiemaatschappij aan het worden is. In deze blog willen we je graag wat meer vertellen over onze filosofie en waarom de waarden van slow food en slow design zo belangrijk voor ons zijn.

Puglia zit vol met kleine familiebedrijven die vol passie werken aan een authentiek en duurzaam product. De tegenhangers van de McDonalds’en en Amazons van deze wereld, zullen we maar zeggen. Hun producten vertellen iets over de plek waar ze vandaan komen en over de maker zelf; over de kennis die vaak al generaties lang van vader op zoon of moeder op dochter wordt overgedragen. Ze houden de tradities van hun regio in ere en plaatsen kwaliteit boven kwantiteit. Bij Taste of Puglia inspireren we mensen graag bewust te kiezen en dit soort kleine familiebedrijfjes te steunen in plaats van je geld aan massa-geproduceerd spul uit te geven. Dat is ook precies de reden dat we Taste of Puglia zijn begonnen: om Nederland kennis te laten maken met de producten waar wij zo gek op zijn.

Slow food

Het begon allemaal met de slow foodbeweging, die eind jaren tachtig opkwam in Turijn. Oprichter Carlo Petrinizag de traditionele keuken van zijn geboortegrond en het oorspronkelijke gebruik van gewassen, zaden, dieren en landbouwgebruiken van zijn regio steeds meer vervangen worden door industriële productie van fastfood. Als in 1986 een McDonald’s wordt geopend aan het Piazza di Spagna in Rome, is hij het zat. Hij begint een tegenbeweging: de Slow Food Movement staat voor bewustzijn en goed eten met producten uit de eigen regio. ‘Vergeten groenten’ krijgen weer een plek op het menu en traditionele (en vaak veel duurzamere) productiemethoden worden nieuw leven ingeroepen. Inmiddels heeft de beweging wereldwijd 100.000 leden verspreid over 150 landen, die regelmatig samenkomen tijdens een van de evenementen, waarvan de belangrijkste de Salone del Gusto is (dit jaar weer gehouden van 8 tot en met 12 oktober in Turijn).

Slow design

In navolging op de slow foodbeweging kwamen er allerlei bewegingen op gang in andere industrieën die dezelfde filosofie hanteerden. Het wordt allemaal samengevat in de Slow Movement, die staat voor een culturele verschuiving naar leven op een rustiger tempo: slow travel (voor een kalmere manier van reizen zonder het afwerken van een bucketlist), Cittaslow (een Italiaanse organisatie voor ‘slow cities’, steden met een betere kwaliteit van leven) en slow design (een manier van ontwerpen waarbij de productiemethode en bijbehorende traditie net zo belangrijk is als het eindproduct).

De mindset, het sociale aspect, duurzaamheid en de oorsprong van materialen zijn allemaal aspecten van slow design. Puglia is daar de ideale voedingsbodem voor. Pugliesi hechten veel waarde aan het maken van producten die een leven lang meegaan, in plaats van maar een seizoen. Bovendien is de hak van de laars rijk aan traditionele, duurzame productietechnieken die vaak nauw verbonden zijn met de regio. Zo is de grond rijk aan klei en dus maken haar bewoners al sinds jaar en dag keramieken gebruiksvoorwerpen: borden, bekers, olijfolieflessen, maar ook de beroemde pumo, een Zuid-Italiaans gelukssymbool dat in zo’n beetje ieder huishouden te vinden is. Ook in de Taste of Puglia-webshop vind je een prachtig, handgemaakt serviesgoed, gemaakt door een klein familiebedrijfje dat de kunst van keramiek maken heeft geperfectioneerd.

Korte lijntjes

Het voordeel van onze werkwijze, is dat Joelle zelf in Lecce woont en de regio – en hun mooiste producten – door en door kent. Ze heeft direct contact met de lokale producenten en is constant op zoek naar mooie familiebedrijven met een eigen verhaal – of dat nou gaat om olijfolie, wijn, keramiek, kruiden of pasta. De producten koopt ze direct bij de bedrijven in en Hanneke zorgt er vervolgens in Nederland voor dat je bestelling bij jouw thuis afgeleverd wordt. Geen tussenpersonen, geen onnodig hoge kosten: dankzij de korte lijntjes waarmee we werken ben je er zeker van een authentiek Pugliees product in huis te halen.

deel deze blog:

Primitivo en Negroamaro: wijnklassiekers uit Salento

Wijn maakt alles leuker. Een middagje op het terras, een vakantie aan zee en een heerlijk Italiaans diner worden er nóg fijner door, maar ook een druilerige Hollandse avond of een lange dag op het werk voelen een stuk minder zwaar als je een goede fles wijn opentrekt. En Puglia zou Puglia niet zijn zonder die heerlijke, lokale wijnen… in deze blog vertellen we je meer over de twee belangrijkste wijnsoorten uit de hak van de laars: de primitivo en de negroamaro.

Salento is het kloppend hart van de Pugliese wijnproductie. Er worden tientallen druivensoorten verbouwd in de hak van de laars, maar de bekendste en meest gebruikte zijn toch wel de negroamaro en vooral de primitivo, die Puglia op de internationale wijnkaart zetten. Als je van delicate en verfijnde rode wijn houdt, of van lichte, frisse aperitiefwijn, moet je een mooie fles uit Puglia misschien niet bovenaan je verlanglijstje zetten. Over het algemeen zijn de vinipugliesi namelijk vol en krachtig, vol pit en zuiders temperament – al wil dat natuurlijk niet zeggen dat dat opgaat voor elke wijn uit Zuid-Italië. De dieprode tot zwarte druiven krijgen volop zon, waardoor ze een hoog alcoholpercentage hebben en vol van smaak zijn. De witte druiven vallen iets minder op aan de rank, maar compenseren daarvoor in het glas: ook witte wijn uit Puglia is doorgaans een echte smaakbom.

Geschiedenis

Wijnbouw is niets nieuws in Puglia: al in de achtste eeuw voor Christus hadden de Grieken er hectares vol met wijngaarden. Het bleef een belangrijke activiteit tot de val van het West-Romeinse Rijk in de vijfde eeuw na Christus en het zou daarna tot de twintigste eeuw duren voordat Pugliese wijnen weer opbloeiden. De wijnboeren in de jaren tachtig sloegen alleen een beetje door: productiecijfers namen elk jaar exponentieel toe, de wijngaarden schoten als paddenstoelen uit de grond en naar kwaliteit werd doorgaans weinig gekeken, aangezien het voornamelijk om bulkwijn en basiswijnen ging voor bijvoorbeeld de productie van vermout. In de jaren erop verdwenen vele duizenden hectaren kostbare wijnstokken en zagen telers zich voor een dilemma geplaatst: of stoppen, of een kwaliteitsslag maken. Gelukkig koos een handjevol wijnboeren voor dat laatste, wat zorgde voor een hernieuwde focus op kwaliteit in plaats van kwantiteit.

Anno 2020 is er ongeveer 100.000 hectare aan wijngaarden in Puglia, waarvan een groot deel primitivo en negroamaro. Van de wijn uit Puglia krijgt maar 5% de keurmerken DOC of DOCG, die respectievelijk staan voor gecontroleerde en gegarandeerde benaming van oorsprong: kort gezegd de garantie dat de wijn in een specifiek gebied en volgens een bepaalde methode wordt geproduceerd.

Primitivo

Primitivo is een van de meest verbouwde druivensoorten van Italië en is goed voor zo’n 11.000 hectare van de wijngaarden in Puglia. Zijn naam dankt de druif aan een achttiende-eeuwse monnik uit de provincie Bari met een passie voor planten, die opmerkte dat de druif snel rijp werd en hem de naam ‘primitivus’ gaf (het Latijnse woord voor ‘als eerste rijp’ of ‘vroege rijping’). Gedurende de negentiende eeuw breidde de primitivo uit naar de provincie Taranto en daarna ook naar Salento. In de jaren zestig begonnen wijnkenners onderzoek te doen naar de link tussen de Pugliese primitivo en de Californische Zinfandel (en later ook de Kroatische Tribidrag). Hun conclusie was uiteindelijk dat de soorten genetisch identiek zijn en daar was eigenlijk niemand al te blij mee: de Italiaanse wijnboeren konden niet langer beweren dat hun druivensoort uniek was en ook Amerikaanse concurrenten moesten hun beeld van Zinfandel als een puur Amerikaans product bijstellen. Toch zorgde het in Puglia voor een opleving van de productie van primitivo als niet-gemengde wijn.

Primitivo is populair om zijn rustieke smaak, een hoog alcoholpercentage en hoge zuurtegraad. Ondanks de intense smaak kun je de geur en smaak van rijp, rood fruit als zwarte kers en soms zelfs framboos herkennen in de wijn, wat hem erg toegankelijk maakt. Sommige bodemsoorten geven de wijn een kruidige smaak die doet denken aan peper en zoethout. Het fijne aan de Pugliese primitivo is zijn uitmuntende prijs-kwaliteitverhouding: een heerlijke fles van het wijnhuis Rivera, waar wij mee werken, kost minder dan 9 euro. Hoe je primitivo het beste serveert? Op een temperatuur van 16 tot 18 graden en – als je ‘m bij het eten opentrekt – met stevigere, kruidige of gegrilde gerechten.

Negroamaro

Een ander typisch blauw druivenras uit Puglia is de negroamaro, een soort dat bijna uitsluitend in Salento wordt verbouwd. Waar de druivensoort precies vandaan komt, is een raadsel, maar in elk geval wordt de negroamaro al 1500 jaar verbouwd in Puglia. Waarschijnlijk kwam de druif, via een passage in Albanië, uit Griekenland, want volgens kenners is het een aanverwante van de Griekse Xinomavro-druif. Tegenwoordig wordt er in Puglia zo’n 11.000 hectare aan wijngaarden aan de negroamarodruif besteed. Er wordt ongemengde wijn van gemaakt, maar ook blends met montepulciano, malvasianera of primitivo.

Net als de primitivodruif zorgt deze soort voor een rijpe en volle smaak, maar de negroamaro heeft – zoals de naam al doet vermoeden – ook een uitgesproken bittere toets. Je proeft verder zoete kruiden en donkere fruitsoorten. Hij smaakt heerlijk bij gerechten als risotto op basis van tomaten- of vleessaus, maar ook op wit vlees zoals kip en geroosterde groenten.

Wijnhuis Rivera

Bij Taste of Puglia verkopen we de heerlijke wijnen van wijnhuis Rivera uit het Castel del Monte-gebied (in de provincie Barletta-Andria-Trani), dat bekend staat om zijn uitstekende kwaliteit en betaalbare prijzen, en dat al drie generaties lang. Joelle en Hanneke kozen persoonlijk de allerlekkerste wijnen voor in de webshop, waaronder een heerlijke Primitivo uit Salento.

deel deze blog:

Olijfolie: Pugliees geluk in een fles

Denk je aan Puglia, dan denk je aan een glooiend landschap vol eeuwenoude olijfbomen. Olijfolie is het ultieme symbool van Zuid-Italië. Maar waar kopen Pugliese families de beste olie en hoe herken je een kwalitatief goede olio d’oliva? Laat ons je voorstellen aan de familie Pascali, onze olijfolieleverancier en verklappen we je meteen een paar trucjes voor het herkennen van een echte Pugliese olie…

In Puglia staan maar liefst 60 miljoen olijfbomen waarvan sommigen al duizenden jaren oud. We beschreven deze wijze oude dames en het proces van de olijfoogst al eens eerder in een blog over hét symbool van Puglia, maar willen nu wat verder ingaan op ónze olie. Want zoals het een echte (import-)Italiaan betaamt, geloven wij natuurlijk dat de olie die wij verkopen de állerbeste is. Niet alleen vanwege de heerlijke smaak, maar ook het verhaal erachter: onze olie is biologisch en wordt al vier generaties lang door familiebedrijf San Basilio geproduceerd in een dorpje vlakbij Lecce.

Joelle, die in Lecce woont, leerde de olie van San Basilio kennen toen ze die bij haar favoriete strandtenten in San Foca op tafel zag staan. Na zich verdiept te hebben in het bedrijf en gesproken te hebben met Federica Pascali, de jongste generatie die het bedrijf nu runt, had ze al snel door dat hun visie precies aansloot op wat zij voor ogen had met Taste of Puglia: authentieke en lokale producten die op ambachtelijke en duurzame wijze worden gemaakt. Geen massafabrieken, maar kleinschalige ondernemers die met zoveel passie aan hun product werken, dat je gewoon blij wordt als je ziet hoe ze te werk gaan. En dankzij de korte lijnen kan de overheerlijke olie voor een schappelijke prijs op de Taste of Puglia-webshop worden verkocht: Joelle koopt de flessen direct bij de familie Pascali in en stuurt ze door naar Nederland, waar Hanneke ze verzendt naar Nederlandse Italiëfans.

Familiebedrijf

Het bedrijf van de familie Pascali bevindt zich in Vernole, een dorpje op ongeveer twintig minuten rijden vanaf Lecce. Hun olijfboomgaarden, waarop 13.000 bomen groeien, zijn verdeeld over Vernole, Melendugno, Castrì di Lecce en San Foca, allemaal terreinen in de provincie van Lecce. Van hun bomen zijn 70% secolari: eeuwenoude bomen waar al generaties lang de lekkerste olijven van geoogst worden. Ze produceren er verschillende soorten biologische extra vergine olijfolie mee, bijvoorbeeld de milde Don Antonio met zijn fijne, zachte smaak. Daarnaast maken ze ook een aantal speciale oliën, zoals met truffel en met citroen.

Vroeger gebeurde de productie met enorme molenstenen, waartussen de olijven geplet werden. Hoewel de allereerste molensteen nog steeds te bewonderen is in de productieruimte van San Basilio, staat er tegenwoordig een moderne machine, waarmee de olijven binnen zes uur na het oogsten tot olie verwerkt worden. Alle producten van San Basilio worden koudgeperst, wat ervoor zorgt dat de smaak, aroma’s en voedingswaarde optimaal bewaard blijft.

schaaltje puglia

Goede olie herkennen

Maar wat maakt een goede olie nou zo lekker? En hoe herken je een kwaliteitsolie? Ten eerste is het handig om te weten wat benamingen als extra vergine (ook wel extra vierge) en vergine inhouden: letterlijk betekent vergine maagd, een maagdelijke olie dus, waaraan zo weinig mogelijk is gedaan. Extra vergine is de olie van de hoogste kwaliteit en om deze benaming te krijgen moet de olie dan ook aan strenge normen voldoen: hij moet van de eerste, koude persing afkomstig zijn en de zuurgraad hoort onder de 0,8% te liggen. De Don Antonio-olie van San Basilio heeft zelfs een zuurgraad van tussen de 0,4 en 0,6%. Gezonde olijven aan de boom hebben een oliezuurpercentage van 0,5% of lager, dus als de olijven voorzichtig worden behandeld tijdens het persproces blijft dat percentage laag. Ter vergelijking: een vergine olie bevat maximaal 2% oliezuur.

Een extra vergine olijfolie is een stuk dikker en minder vloeibaar dan olie van mindere kwaliteit en heeft een diepe, geelgroene kleur. Later kan de kleur wat lichter worden, maar transparant wordt de olie nooit. Zonlicht kan de olie aantasten: vandaar dat die altijd in donkerkleurige glazen of keramieken flessen wordt bewaard. De geur doet denken aan versgemaaid gras, fruit, groenten en natuurlijk aan olijven: een frisse, plantachtige geur. De smaak is enigszins pikant en bitter, maar hangt verder sterk af van het terrein waar de olijven groeien: zo staat Puglia bekend om zijn amandelachtige, volle en sterke smaak – hoewel de San Antonio-olie, die wij in de webshop verkopen, juist weer erg delicaat is en daardoor erg geschikt voor over pasta’s en salades, omdat hij de ingrediënten niet overtreft maar juist aanvult.

deel deze blog:

Natale in Puglia

Een zomervakantie naar Puglia mag dan hoog op het vakantieverlanglijstje van iedere Italiëliefhebber staan, ook een tripje naar het zuiden met de Kerst mag niet ontbreken op je bucketlist. Wat dacht je van prachtig versierde dorpspleinen, een typisch Pugliees kerstmaal en zelfs een levende kerststal? Wij geven je de beste tips voor een onvervalste Pugliese kerst!

Het is misschien niet de allereerste kerstbestemming waar je aan denkt, maar in Puglia is er vanalles en nog wat te beleven tijdens de laatste maand van het jaar. Pugliesi nemen de decembermaand heel serieus: niet alleen proberen ze zichzelf elk jaar weer te overtreffen met een uitgebreid Kerstdiner, maar ook aan lichtjes, kerststalletjes en andere versieringen wordt gedacht. Zo vind je in bijna elk dorp wel een presepe (kerststal) en zijn er door heel Puglia kerstmarkten waar typische lekkernijen en ambachtelijke producten worden verkocht.

Kerst op tafel

Hoewel Pugliesi veel aandacht besteden aan het versieren van hun huizen en steden, is wat er op tafel komt tijdens de Kerstdagen – hoe kan het ook anders – nóg belangrijker. De eetgewoonten verschillen per regio: zo is Kerstavond op het platteland vaak wat bescheidener dan aan de kustgebieden. In het midden van Puglia worden op de dag voor kerst bijvoorbeeld de beroemde orecchiette con lecime di rapa gegeten, als tweede gang vaak kabeljauw en dan nog iets zoets na. Op Kerstavond komen er vervolgens gevulde focacce, panzerotti (een soort pasteitjes gevuld met bijvoorbeeld mozzarella en tomaat) en pettole (kleine bolletjes gebakken pasta gevuld met groenten, kaas of vis) op tafel. In de kustgebieden wordt op de dag voor kerst juist vaak vis gegeten: cavatelli coi frutti di mare zijn een beroemd pastagerecht, maar ook rauwe vis, oesters, mosselen en kabeljauw staan vaak op het menu. Op Eerste Kerstdag is het in heel Puglia de traditie om als eerste gang lasagne te eten en als tweede gerecht gebraden lamsvlees, maar ook gehaktbrood en turcinieddhi (rolletjes gemaakt van het orgaanvlees van het lam of de geit) zijn traditionele kerstgerechten.

Omdat de Pugliesi tijdens Kerst vaak bijna zonder pauze aan een gedekte tafel zitten, worden er allerlei spelletjes gespeeld om het gezelschap zoet te houden tussen de gangen door: tombola bijvoorbeeld (Italiaanse bingo), waarbij de vader van het gezin vaak de rol van tombolone (degene die de nummertjes uit een zak of bak haalt en omroept) inneemt en de kinderen vaak ook kleine prijsjes kunnen winnen. Maar ook allerlei kaartspellen met Napolitaanse kaarten (de Zuid-Italiaanse equivalent van ons Franse kaartspel) en Mercante in Fiera (een simpel kaartspel met plaatjes) zijn populair.

Presepi: Italiaanse kerststalletjes

Pugliesi zijn gek op kerstversieringen, een traditie die al generaties lang wordt doorgegeven. Traditioneel gezien zijn deze versieringen gemaakt van terracotta, papier-maché en hout en worden ze overal opgehangen en neergezet: in kerken, op balkons, in etalages, langs de straten. De beroemdste kerstversieringen zijn misschien wel de presepi, of kerststalletjes, waarmee het geboorteverhaal van Jezus uitgebeeld wordt. Geheel volgens de traditie wordt het kindje Jezus pas op Eerste Kerstdag in de kribbe gelegd. De presepi kunnen in grootte variëren van piepklein tot levensgroot en naast de stal met poppen van Jozef, Maria, de Drie Wijzen uit het Oosten, de os en de ezel, worden er soms ook hele dorpen met ambachtslieden, wegen, meren en weiden om de stal heen gebouwd. In veel kleine dorpjes wordt zelfs het dorpscentrum zelf in miniatuur nagebouwd en wordt de stal met Maria en Jozef in het midden gezet. De oudste en bekendste presepi zijn die in Lecce (in Piazza Duomo) en in Galatina (in de kerk van Santa Caterina), maar ook die in de kathedraal van Altamura, vervaardigd door beeldhouwer Persio Altobello, is zeer de moeite waard.

Wie fan is van de sfeervolle presepi, mag ook zeker de presepi viventi (levende kerststallen) niet missen: levensgrote voorstellingen waarin echte mensen de rollen van Maria, Jozef, Jezus en de Wijzen. In Altamura vind je bijvoorbeeld de Presepe Vivente Fortis Murgia op de binnenplaats van het Convento dei Cappuccini (15, 22 en 29 december). Ook in het historische centrum van het dorp Casamassima vind je een levende kerststal (28 en 29 december).

Kerstmarkten

Duitsland is natuurlijk beroemd geworden om zijn kerstmarkten, maar ook de Pugliesi kunnen er wat van: veel dorpen hebben hun eigen versie, klein of groot. In Brindisi vind je bijvoorbeeld een gezellige markt met houten huisjes op Corso Umberto en Piazza della Vittoria die gevuld zijn met allerlei lekkernijen en handgemaakte accessoires. Je kunt er ook muziek- en cultuurworkshops volgen. Op de kermis van Foggia is van 6 tot en met 26 december zelfs een compleet ‘Villaggio di Natale’ ingericht: 1500 vierkante meter aan kerstkraampjes, evenementen, attracties en shows. Er is zelfs een schaatsbaan, een kersttreintje, een kerstcircus voor de kleintjes en allerlei speeltoestellen voor kinderen – naast natuurlijk een markt vol kerstcadeaus. Liever een iets authentiekere kerstmarkt? In Alberobello vinden weer de ‘Mercatini di Natale tra i trulli’ plaats: tussen de trulli kun je luisteren naar kerstliedjes, genieten van gastronomische hoogstandjes en bij de marktkraampjes typische, ambachtelijke producten die het dorp beroemd hebben gemaakt ontdekken. Ook Locorotondo wordt in kerstsfeer gehuld: het hele centrum zal in het rood en groen versierd worden en ook hier vind je een gezellige kerstmarkt. Tot slot is ook het centrum van Lecce adembenemend sfeervol tijdens de feestdagen en dat zie je het allerbeste vanuit het reuzenrad dat speciaal voor de kerst is neergezet. Een markt die je in Lecce niet mag missen is de ‘Fiera dei Pupi’ en de ‘Fiera dei burattinide’ (de poppenmarkt en de marionettenmarkt) waar ambachtslieden hun typische, handgemaakte kerststallen met figuren, (marionetten)poppen en decoraties verkopen.

 

deel deze blog:

Puglia in de winter: lekker lunchen aan het strand

Puglia is natuurlijk een prachtige zomervakantie bestemming: lange, zwoele avonden, heerlijk eten op het terras en de betoverende dorpjes bezoeken… maar wist je dat je dat alles ook prima in de winter kunt doen, met als hoogtepunt een heerlijke strandlunch met uitzicht over de zee?

Denk je aan Puglia, dan denk je aan lange, hete, lome zomers aan het strand, borden pasta in de schaduw op een terras en airconditioning in je kamer als eerste levensbehoefte. Maar dat het zuiden van Italië ook in de winter een pracht bestemming is, dat weten de locals natuurlijk al lang: zij laten Puglia in de zomer voor wat het is en brengen in de herfst of winter een bezoekje aan de hak van de laars. Het is misschien te koud om te zwemmen, maar dat is dan ook de enige ‘beperking’: de sfeer is er relaxter omdat het een stuk minder toeristisch is, het personeel in winkels en restaurants neemt meer de tijd voor je, de prijzen van hotels en b&b’s zijn vaak flink lager en sommigen beweren zelfs dat het eten ’s winters lekkerder is…

In alle rust genieten van Pugliese traditie

Behalve voor de hand liggende voordelen van een vakantie in Puglia in de winter, zoals lagere prijzen en meer rust, beweren de Pugliesi zelf dat ook het eten in de winter van betere kwaliteit is. Zo verklapte een Pugliese hoteleigenaar aan een journalist van de New York Times die een artikel schreef over Puglia in het najaar: “De vis is hier verser in de winter”. Volgens het artikel is de beste reistijd tussen oktober en april, omdat dan de Pugliese keuken op zijn allerbest is. Laten dat nou namelijk net de maanden zijn waarin de gerechten bereid worden die het hart van de Pugliese traditie vormen: orecchiette alla cime di rapa (oortjespasta met raapstelen), ciceri e tria (pasta met kikkererwten) en groenten als artisjokken, venkel, broccoli en verschillende soorten kool, bijvoorbeeld.

Strandwandeling in de winter

Puglia leent zich in de wat koudere maanden prima voor sightseeing, wijnproeven, wandelen en het bezoeken van een van de prachtige dorpjes (bijvoorbeeld Locorotondo en Lecce, waar de historische dorpskernen in het najaar zijn versierd met de meest sfeervolle kerstlichtjes). Maar ook de stranden zijn er prachtig in de winter: de uitgestrekte zeezichten worden nu eens niet vervuild door zwemmende toeristen en je kunt ongestoord een strandwandeling maken. En waarom ook niet? In Puglia kom je, als je geluk hebt, zelfs in december nog wel eens temperaturen van rond de 20 graden tegen, dus wie weet waag je zelfs nog wel een duik.

Lunchen aan het strand

Pugliese families maken gebruik van het laagseizoen om in de winter te genieten van lange lunches aan het strand. Het is de ideale zondagsactiviteit en ze trekken er dan ook gerust drie of vier uur voor uit. De zondagslunch is in Zuid-Italië sowieso heilig: kinderen komen dan, ook als ze al volwassen zijn, bij hun ouders langs om van mamma’s kookkunsten te genieten en samen te zijn. Of er wordt een tafel gereserveerd bij een restaurant in de buurt – op het strand dus bijvoorbeeld. Ook als het te koud is om buiten te eten, zijn er genoeg restaurants die een overdekt terras of panoramisch restaurant op een pier hebben, waardoor je als nog het idee hebt direct aan zee te zitten. Onze restauranttip? Quintero bij San Foca in Salento. Dit restaurant heeft een prachtige serre met een glazen pui die direct over de zee uitkijkt, waardoor je echt het idee hebt op het strand te zitten – ook als het buiten koud is en binnen de verwarming lekker aanstaat. Ga je hier lekker van een strandlunch genieten, probeer dan zeker de typische, zwarte orecchiette met inktvisinkt. Liever thuis van dit heerlijke recept genieten? Wij verkopen de orecchiette ook in onze webshop. Ideaal voor een pasta met vis!

 

 

deel deze blog:

Beginnersgids voor de pasta-eter

In Italië is het eten van pasta bijna een religie: in menig Italiaans huishouden wordt het meer dan eens per dag gegeten. De manier waarop dit ultieme Italiaanse gerecht wordt bereid en gegeten in Italië verschilt op veel fronten van hoe we er in Nederland mee omgaan. Wil je pasta eten zoals het bedoeld is, met veel aandacht, liefde en de beste ingrediënten? Wij zetten de do’s en dont’s voor je op een rijtje zodat je tijdens je volgende vakantie geen flater slaat.

 

Ingewikkelde geschiedenis

De succes combinatie van pastadeeg, bloem en water of eieren is al eeuwenoud en komt oorspronkelijk – niet schrikken – niet uit Italië. Vraag het de gemiddelde Italiaan en hij zal zeer waarschijnlijk beginnen over Marco Polo die noedels meebracht van een van zijn reizen en nog iets mompelen over dat ze oorspronkelijk uit China kwamen. Dat zou blijken uit een korte passage in het boek van de wereldreiziger. Het is een hardnekkig folklore verhaal dat werd gebruikt als marketinginstrument door Amerikaanse maccheroni producenten (inderdaad maccheroni, en geen macaroni, wat een verbastering is van de officiële Italiaanse spelling) in de jaren twintig van de vorige eeuw. Het verhaal werd zo populair dat het verspreid en algemeen geaccepteerd werd, maar het is waarschijnlijk nergens op gebaseerd – de originele teksten van Marco Polo zijn namelijk nooit teruggevonden. Waar komt pasta dan vandaan? Het is lastig te zeggen, maar waarschijnlijk waren het twaalfde-eeuwse handelaren die de van oorsprong Noord-Afrikaanse itriyya (het Arabische woord voor ‘lange dunne slierten gedroogd deeg die gekookt worden’) in Sicilië introduceerden. Het eiland werd een belangrijke pastaproducent en -exporteur en twee eeuwen later at heel Italië pasta.

Nep-Italiaans

Waarschijnlijk is niet elk pastagerecht dat je kent en graag eet echt Italiaans. In veel Nederlandse restaurants krijg je gerechten voorgeschoteld die een andere oorsprong hebben: zo bevat de originele spaghetti alla carbonara géén room en is spaghetti met gehaktballen in tomatensaus geen Italiaanse maar Amerikaanse uitvinding. Bestel deze varianten dus maar niet tijdens je vakantie in Italië. Nog een tip om geen flater te slaan: krijg je geen kaas bij je pasta, dan heeft de chef het gerecht niet met kaas bedoeld (over een pasta met vis strooi je bijvoorbeeld absoluut geen kaas).

In Nederland hebben we er ook een handje van om een pan spaghetti of maccheroni op te zetten en er vervolgens zo’n beetje alles wat we maar willen doorheen te gooien: saus (uit blik), kip, gehakt, een berg kaas, verschillende groenten (of zelfs een compleet voorgesneden pakket, want gemak dient de mens!). Prima als je dat wilt doen natuurlijk, maar denk even aan tv-kok Antonio Carluccio die zich omdraait in zijn graf iedere keer dat jij een Italiaans groentepakket van de Appie bij je kant en klare Grande Italia-saus gooit. Als je écht Italiaans wilt koken, is een goede stelregel om aan te houden: less is more. De ingrediënten moeten van goede kwaliteit zijn en dus moet je ze ook goed kunnen proeven; dat lukt niet als je tien willekeurige componenten in een pan smijt. Denk maar eens aan klassiekers als spaghetti alla carbonara, trofie al pesto, cacio e pepe, spaghetti aglio e olio en het typisch Pugliese orecchiette con cime di rapa: ze bevatten allemaal minder dan vijf ingrediënten.

Basisregels voor de pasta-eter

Voor de Nederlandse pasta-eter is alles geoorloofd: een mes en vork gebruiken om de pasta te snijden, een vork en lepel om de pasta op de lepel te draaien – sommige mensen breken de spaghetti zelfs in kortere stukken voor deze in de pan te gooien om te koken, zodat het later makkelijker eten is. We hoeven waarschijnlijk niet meer uit te leggen dat de Italiaan hiervan gruwelt. Hij eet zijn pasta met enkel en alleen een vork. Of het nu penne, ravioli of spaghetti zijn: prik of draai ze op je vork en neem dan een hap. De truc bij het draaien van spaghetti is om je vork rechtop in een plukje spaghetti te zetten (niet teveel; minder dan de helft van je vork) en ‘m dan rond te draaien tot je aan het einde van de sliert bent. Hoewel er wel Italianen zijn (meestal kinderen) die een lepel gebruiken om de spaghetti op te draaien, is dat volgens de officiële Italiaanse etiketten niet netjes.

Welke pastasoort?

In Nederland is de pastasoort ook om het even: in menig restaurant kies je eerst een saus en word je vervolgens gevraagd of je daar penne, maccheroni of spaghetti bij wilt. Dit zul je in Italië niet tegenkomen: de kok kiest de pastasoort met een reden. Pasta rigata (met ribbels) is bijvoorbeeld perfect bij een saus op basis van tomaat, omdat de gladde saus zich makkelijker aan de pasta hecht. Een meer ‘compacte’, romige saus, bijvoorbeeld op basis van melk, room of kaas, kun je juist met gladde pasta serveren: denk aan spaghetti alla carbonara. Pastasoorten als farfalle (vlinderpasta) werken door hun vorm als een soort ‘bakjes’ die de saus opvangen en gaan daardoor goed samen met bijvoorbeeld pesto of ricotta. Verder worden lange pastasoorten (spaghetti, linguine, bucatini) over het algemeen met klassieke sauzen gegeten: carbonara, gricia, cacio e pepe, aglio e olio. Korte pasta wordt juist gegeten met wat uitgebreidere sauzen met bijvoorbeeld vis, vlees of groente, maar ook voor ovengerechten.

Kortom: bij het pasta-eten hoort een complete etikettengids, eeuwenlange traditie en een hele verzameling (vaak ongeschreven) regels en richtlijnen, waar vervolgens lang niet elke chef zich aan houdt. Als je thuis zelf kookt is het allerbelangrijkste natuurlijk dat je er zelf van geniet en dat houden wij dan ook graag aan. Op zoek naar een lekkere, ambachtelijke pastasoort als basis voor je recept? Probeer een van onze veelkleurige soorten linguine of de echte Pugliese orecchiette (oortjespasta) eens, dan zit je altijd goed!

 

 
deel deze blog:

Symbool van Puglia: de olijfboom

Puglia is natuurlijk beroemd om zijn trulli, prachtige stranden en handgemaakte oortjespasta, maar er is niets dat Puglia zo definieert als de olijfboom. Er staan er maar liefst 60 miljoen van door de hele streek. Ze zijn goed voor zo’n 40% van de Italiaanse olijfolieproductie. Vanaf oktober begint het plukseizoen weer én Taste of Puglia heeft vanaf dan ook de producten op basis van olijfolie van Essentia Puglia op voorraad. Hoog tijd om wat meer te weten te komen over dit ultieme Italiaanse symbool…

Wijze bomen

Wie aan Puglia denkt, denkt aan een glooiend landschap vol oude olijfbomen. Veel daarvan gaan al honderden jaren mee: een boom van 400 jaar is geen uitzondering. Sterker nog, dit wordt als de jongere generatie beschouwd: sommige bomen, ulivi secolari (eeuwenoude bomen) genoemd, zijn namelijk 2000 tot wel 3000 jaar oud. Op de Altopiano delle Murge, tussen de plaatsjes Monopoli, Fasano, Cisternino, Ostuni en Carvigno, kun je bijvoorbeeld zulke monumentale olijfbomen bekijken. Ze zien er wijs uit met hun robuuste, knoestige, kronkelige stammen. Het is bijzonder je te bedenken dat de olie die de Romeinen gebruikten om hun lampen mee aan te steken, van dezelfde bomen kwam als die wij nu nog steeds kunnen bewonderen.

Alleen de beste olie

Italianen gebruiken al sinds jaar en dag olijfolie als een essentieel onderdeel van hun dieet. Voor Pugliese families is het bijna een religie: ze hebben vaak al generaties lang hun vaste adresje. In dorpjes en op het platteland is dat vaak nog bij de olijfboomgaard zelf, waar ze de olie direct bij de producent in grote hoeveelheden inkopen. Idealiter gaat de olie thuis in een blik of terracotta fles – en dus niet in de welbekende, groene glazen fles – want licht en warmte zijn funest. Pugliesi zijn trots op de sterke, amandelachtige smaak van hun olie. Bij de allereerste, koude persing is die smaak het sterkst: dit is dan ook de duurste olie (ook wel extra vergine genoemd).

Plukseizoen

Vanaf oktober t/m december is het weer tijd om te oogsten. Soms doet de boomgaardeigenaar dat nog met de hand in grote rieten manden. Er kunnen ook netten gebruikt worden die onder de bomen gespannen worden en vervolgens leeggeschud. Er zijn zelfs boomgaarden die toeristen mee laten helpen bij de oogst in ruil voor een slaapplaats en natuurlijk elke dag een goedgevuld bord eten. Eenmaal geplukt, worden de olijven naar de frantoio (molen) gebracht, waar ze worden geperst tussen twee enorme molenstenen, of, in de modernere perserijen, tussen grote metalen platen. In elk geval komen er geen chemicaliën of verhitting bij kijken: Pugliese olie is puur natuur!

Strada dell’olio

Wil je meer weten over eeuwenoude olijfbomen, het productieproces en waar je de lekkerste olijfolie proeft? Dan is de Strada dell’olio een aanrader: deze gastronomische route van 140 kilometer brengt je langs oude boerderijen die je trots hun olijfolie laten proeven. Je begint in Brindisi en komt langs allerlei pittoreske dorpjes, zoals Carovigno, Ceglie Messapica, Cisternino, Fasano en Ostuni. In een oud klooster in het dorpje San Vito dei Normanni is zelfs een olijfoliemuseum (Museo Diffuso Castello d’Alceste) te vinden, waar je alles leert over de geschiedenis en het productieproces. Wij pakken onze koffers (met genoeg ruimte voor wat flessen) alvast in…

Essentia Puglia

Ter ere van het olijvenplukseizoen dat in oktober begint, voegen we vanaf dan een bijzonder merk toe aan onze Taste of Puglia-collectie: de olijfolieproducten van Essentia Puglia. Dit Italiaanse merk verkoopt allerlei beautyproducten die olie van Pugliese bodem bevatten. Op die manier profiteer je van de positieve effecten die olijfolie op de gezondheid kan hebben: zo is het een geweldig natuurlijk verzorgingsproduct dat je huid hydrateert, veroudering tegengaat, elasticiteit bevordert en aandoeningen als eczeem, acne en psoriasis laat verdwijnen. Niet voor niets wordt de hoge gemiddelde leeftijd van bewoners van Zuid-Italiaanse dorpjes toegeschreven aan de olijfolie die ze dagelijks gebruiken! Vanaf oktober verkopen we de verzorgingslijn van Essentia Puglia in onze webshop.

deel deze blog:

Your Italian Moment met kerst

Over 2 maanden zitten we alweer vol in de kerstsferen. Om de kerststress voor te zijn kun je nu al je kerstpakket bestellen. Met de kerstpakketten van Taste of Puglia verras je je familie, vrienden, medewerkers of relaties met een origineel cadeau en je helpt de lokale Zuid-Italianen er mee. Hieronder leggen we uit wat Taste of Puglia inhoudt en geven we voorbeelden van kerstpakketten.

Taste of Puglia

Puglia, het puurste stukje van Zuid-Italië. De trulli huisjes, olijfbomen, een azuurblauwe zee aan de zandstranden, heel veel oude vissersdorpjes en authentieke fiatjes die rondrijden in de smalle straten van prachtige historische steden.

Om die reden hebben wij de Taste of Puglia naar Nederland gehaald en kun je gewoon thuis genieten van Your Italian Moment. Als je aan Italië denkt, denk je aan grote, hechte families. Dit houden wij in ere en daarom werken we met kleine familiebedrijven, waar producten al generatie op generatie met de hand worden gemaakt.

Keramieken servies

De grond in Puglia is rijk aan klei. Daarom maken de Pugliesi al eeuwenlang keramieken servies. Het servies is geheel met de hand gemaakt en bewerkt. Met dit servies — bekend van zo’n beetje elke bed and breakfast, trullo of masseria in Puglia — zet je de echte Pugliese sfeer op tafel.

Pumo

In Puglia is de pumo mateloos populair. De bloemknop  symboliseert de voorjaarsbloei die zich opent voor nieuw leven. Met deze gedachte kreeg de pumo  de betekenis van vruchtbaarheid en rijkdom. De pumo brengt geluk en wordt cadeau gedaan bij speciale gelegenheden zoals een verjaardag, het kopen van een huis of kerst.

 

Enthousiast geworden?

Wil je meer zien van onze producten, neem dan een kijkje in de webshop. Wil je een van bovenstaande kerstpakketten bestellen, zelf een kerstpakket samenstellen of heb je speciale wensen, neem dan contact met ons op. We denken graag met je mee en geven uitgebreid informatie over onze producten en de kerstpakketten. Mail naar ciao@tasteofpuglia.nl.

Tip: geef je bestelling voor 15 oktober door zodat wij genoeg tijd hebben om inkopen te doen en de kerstpakketten zo mooi mogelijk in te pakken. Bestel je na 15 oktober dan is er een kans dat sommige atikelen niet meer in grotere aantallen leverbaar zullen zijn.

deel deze blog:

Pugliese ingrediënten voor het strand

‘Lu sule, lu mare e lu ientu.’ Oftewel ‘De zon, de zee en de wind’. Deze drie woorden vatten de regio perfect samen en vormen het Pugliese mantra voor een zomerse stranddag. Want zonder een van deze drie ingrediënten is een dagje strand toch een stuk minder aangenaam – en ja, dat geldt ook voor de wind, helemaal op hete zomerdagen. We nemen je mee naar de plek waar je volop geniet van de Pugliese zon, zee en wind. En eten!

Als er één plek is waar je de liefde voor lu sule, lu mare e lu ientu van de Pugliesi meteen zal begrijpen, dan is het Porto Selvaggio. Een natuurpark dat bestaat uit 1.000 hectaren aan ruige, beschermde natuur. Je vindt er pijnbossen, verlaten baaitjes met witte tufsteen rotsen en uitgestrekte heidevelden. Perfect dus om even uit te waaien of voor een frisse duik in het helderblauwe zeewater. Je kunt er natuurlijk ook je handdoek uitslaan en genieten van het zonnetje. Of een hangmat tussen twee bomen ophangen en een uiltje knappen in de schaduw.

Dat klinkt natuurlijk allemaal heel fijn – en dat is het ook – alleen wat ons betreft ontbreekt er een heel belangrijk woord in dit ‘Pugliese mantra’ en dat is… eten! Italianen weten namelijk als geen ander wat voor een geluksgevoel dit laatste je kan bezorgen. Welke emoties de geur van verse basilicum losmaakt. Welke herinneringen de smaak van nonna’s zelfgemaakte orechiette naar boven haalt. Wat de kleur van tomaten doet met de sfeer in de keuken. En ga zo maar door.
Dus waarom zou je zon, zee en wind niet combineren met eten? Precies, daar is geen enkele reden voor. En laat Porto Selvaggio nu de ultieme plek voor een borrel met hapjes in de buitenlucht. Bij Baia di Porto Selvaggio vind je tussen de Caribisch blauwe zee en groene mediterrane bossen namelijk handige picknicktafels, waar je heerlijk kunt zitten. Ga eerst langs de lekkerste delicatessen zaakjes voor mozzarrella, prosciutto, olijven en focaccia en trek ter plekke onder de pijnbomen een heerlijk flesje wijn open. Geen verkeerde combinatie, als je het ons vraagt.

Wil je thuis in Nederland een picknick in Pugliese stijl? Neem dan onze kleine design serveerplank van kunstenaar Massimo Macci mee. Deze is gemaakt van een oude wijnfles, die Massimo omvormde tot een glazen plank, waar je nu de lekkerste hapjes handig op kunt serveren. De kleine versie is licht en bovendien makkelijk af te doen. Ideaal voor een borrel in de natuur dus!

 
deel deze blog:

Zomers recept: linguine al limone (pasta met een vleugje citroen)

Italianen weten als geen ander wat lekker en goed eten is. Met elk seizoen verschillende specialiteiten. Een van onze lievelingsgerechten in deze tijd van het jaar is linguine con limone. Een fris pastagerecht, dat stiekem goed vult. Heerlijk met een glas koude, witte wijn erbij, bijvoorbeeld een zachte pecorinowijn. Wij delen het (o zo makkelijke) recept!

Italianen zijn gek op linguine, maar in Nederland zijn ze niet heel erg bekend. Voordat we aan de slag gaan in de keuken, daarom eerst het verhaal achter de linguine. Want wat voor soort pasta is dit eigenlijk?

Simpel gezegd zijn linguine platte pastaslierten, gemaakt van bloem, ei, water en zout. Linguina (enkelvoud van linguine) betekent letterlijk ‘tongetje’. Dit zou niet alleen verwijzen naar de platte vorm, maar vooral naar de structuur. Die neemt namelijk lekker veel smaak op.

De eerste keer dat er gekookt werd met dit formaat pasta, is waarschijnlijk rond 1700 geweest. De achttiende-eeuwse schrijver Giulio Giacchero verwijst in zijn werk naar een gerecht met de platte pastaslierten, die op smaak zijn gebracht met pesto, snijbonen en aardappelen. Volgens hem was dit destijds een populair feestmaal. Die luxestatus hebben de slierten inmiddels verloren. In heel Italië kun je ze nu dagelijks op het menu vinden. Ook worden ze lang niet altijd meer met pesto bereid. De manieren waarop ze worden gegeten, zijn eindeloos.
De Pugliesi eten linguine graag met zeevruchten, als mosselen of vongole. Of vegetarisch, zoals deze variant. Die bovendien erg makkelijk te maken is!

Recept linguine con limone

Ingrediënten voor 4 personen:

320 g gedroogde linguine*

6 eetlepels extra vergine olijfolie met citroen**

2 teentjes knoflook, gekneusd

Een bosje peterselie, fijngehakt

Peper en zout

* Onze linguine worden op ambachtelijke wijze gemaakt, door een familie die al decennia lang ervaring heeft met pasta maken.

** De olijfolie met citroen van San Basilio zorgt ervoor dat de verhouding olie en citroen perfect in balans is in je gerecht.

Bereiding:

Kook de pasta in ruim water met zout beetgaar. Pak in de tussentijd een grote kom. Meng hierin de extra vergine citroenolie, de gekneusde knoflook, de peterselie, een snufje peper en zout en twee eetlepels van het kookvocht. Giet de pasta af en voeg deze toe aan het mengsel. Roer alles goed door elkaar en laat de pasta twee minuutjes rusten, met een deksel op de kom. Verwijder de knoflook en verdeel de pasta over de borden.

Tip!

Deze pasta smaakt erg goed in combinatie met vongole. In dat geval pak je in plaats van een kom, een afdekbare pan. Bak hierin 3 eetlepels van de olie, de knoflook, peterselie en een snufje zout op middelhoog vuur. Voeg de verse (schoongemaakte) vongole (1kg) toe en doe de deksel op de pan. Laat de vongole een paar minuten koken, terwijl je de pan een paar keer goed heen en weer schudt. Voeg een flinke lepel kookwater van de linguine toe, zodat er een saus ontstaat. Roer vervolgens de linguine er doorheen en je hebt een verrukkelijke pasta!

deel deze blog:
Mijn winkelwagen
Je winkelwagen is leeg.

Het lijkt erop dat je nog geen keuze hebt gemaakt.