×

Geluk zit ‘m in een bloemknop

Je ziet hem overal in Puglia: de pumo. Waarom is deze keramieken bloemknop hier zo populair? En waarom zou ook jij er een in huis willen halen?

Italianen zijn behoorlijk bijgelovig. Om de sfeer aan tafel gezellig te houden, zou je geen wijn mogen inschenken met je linkerhand, bijvoorbeeld. En je dekt ook niet voor dertien personen. Dat doet namelijk denken aan het laatste avondmaal en dat is geen fijne gedachte als je aan je bord pasta wil beginnen.

Hoe zuidelijker je gaat, des te meer het bijgeloof een rol speelt. Zo is in Puglia de pumo mateloos populair, een keramieken bloemknop omgeven door drie sierlijke blaadjes. Bijna elk huishouden hier heeft er wel eentje staan: op het balkon, naast de sofa, op de trapleuning of zelfs in de slaapkamer. Maar wat is een pumo en waarom hechten de inwoners er zoveel waarde aan?

Het woord ‘pumo’ komt van het Latijnse ‘pomum’, dat vrucht betekent. De pumo is zodoende een verwijzing naar de lente, de tijd wanneer bloemen uitkomen. Of meer symbolisch: naar het ontspringen van geluk, gezondheid en welvaart. De keramieken bloemknop haalt het allemaal in huis.

Niet gek dus, dat de pumo zo’n gewild object is. Hoewel de bloemknop iedereen geluk brengt, ongeacht de dikte van je portemonnee, werd hij eeuwenlang vooral als een statussymbool gezien. Rijke landeigenaren toonden hun welvaart door hun huis en landgoed te versieren met vele en grote pumi. Vaak voorzien van een familiewapen, om zich zo te onderscheiden van de buren.

Vandaag is hier geen sprake meer van. Je komt de pumo overal tegen. Niet alleen vanwege het geluk dat het ornament met zich meebrengt, maar vooral omdat-ie gewoonweg mooi staat en herinnert aan lokale, eeuwenoude tradities. Het is een populair cadeau, met name tijdens huwelijken en doopsels. Echter niet om het bruidspaar of de gedoopte baby cadeau te doen – anders komen ze nog om in de pumi – maar van het paar zelf of de kersverse ouders om hun gasten te bedanken.

Je hoeft dus geen geldboompje meer in de tuin te hebben om een mooi exemplaar aan te schaffen. Maar let wel op, de goedkope pumi zijn vaak fabrieksmatig gemaakt en daar zit weinig charme en geluk aan. Beter ga je voor een pumo vervaardigd in een van de vele keramiekateliers in Puglia.

Onze pumi zijn afkomstig uit het kleinschalige keramiekatelier van de familie Falcone, die de geluksbrengers met de hand uit klei vormt. Hierna drogen ze de “bloemknoppen”, om ze vervolgens in een verfbad te dopen. Tijdens het afbakken in de oven krijgen de pumi hun mooie glanzende laag. Elke pumo die door de Falcones wordt gemaakt is qua vorm uniek, maar ze brengen (aldus de legende) allemaal geluk.

Gecharmeerd van deze keramieken bloemknop of kun je wel een portie geluk gebruiken? Bestel je eigen hand made pumo in onze webshop.

deel deze blog:

‘Alles goed in de oven?’

‘Je bakt er niks van!’ kregen slechte pottenbakkers vroeger naar hun hoofd gesmeten in Puglia. Deze mannen konden het wel vergeten: bij hun vrouw, bij hun familie en bij de hele omgeving. Want bijna geen volk ter wereld kan mooi keramiek meer waarderen dan de Pugliesi. Het hoort bij de regio, je ziet het overal. Maar waarom bakken ze in Puglia zo veel met klei?

Wie eens in Puglia op vakantie is geweest, kan het niet zijn ontgaan: de inwoners zijn dol op handgemaakt aardewerk, in alle kleuren en maten. Maar waarom kom je hier zoveel keramieken potten, vazen, borden en decoraties tegen? Het antwoord is heel eenvoudig: de grond is hier rijk aan klei. Al sinds de oudheid wordt er volop mee gebakken. De grote hoeveelheden wijn en olie die de Pugliesi (toen al) produceerden, vervoerden ze in keramieken vazen. Dankzij deze lange traditie met aardewerk, is het vandaag de dag niet meer weg te denken uit de regio.

Een bezoekje aan een van de vele werkplaatsen is dan ook een aanrader. Hier weten de pottenbakkers in mum van tijd een homp klei om te vormen tot, bijvoorbeeld, mooi serviesgoed. Je kunt het zo gek niet bedenken wat er allemaal uit hun handen komt: paraplubakken, spaarpotten, bloemenvazen, peper- en zoutvaatjes en nog veel meer. Daarna laten ze de klei drogen en gaat het werk de oven in.

Vroeger was het gebruikelijk dat passanten nieuwsgierig hun hoofd naar binnen staken en vroegen: ‘Caminaru, a’ cuette buene lu caminu?’ (dialect voor: ‘Pottenbakker, heb je ze goed gebakken in de oven?’) Niet zo maar een vraag; want dit was ooit het moeilijkste deel van het proces. In de houtgestookte ovens was het lastig de temperatuur te bepalen – helemaal, als je bedenkt dat ze die met behulp van brandende takken boven de 1000 graden moesten zien te krijgen.
De grootste belediging die je aan een bakker kon geven was ‘Quiddu no’ sape cocere’ (Je bakt er niks van). Wie dit naar zijn hoofd geslingerd kreeg, kon het wel vergeten. Bij zijn vrouw, zijn familie en zelfs de omgeving. Want misbaksels daar zat en zit niemand op te wachten. Gelukkig voor hen bestaat er tegenwoordig de elektrische oven, waarmee de temperatuur eenvoudig kan worden afgestemd en het proces voor de bakkers een stuk eenvoudiger is geworden.

Het grootste en bekendste keramiekdorp is Grottaglie, liggend op een kleine heuvel bij Taranto. Hier is de keramiekindustrie al eeuwenlang booming business. Je vindt er meer dan vijftig ateliers, waar met de hand keramiek wordt gemaakt. Een aanrader tijdens je bezoek aan Puglia.

Maar ook in andere dorpen weten ze wel raad met klei. Bijvoorbeeld in Ruffano, waar ons traditionele en zelfontworpen servies wordt vervaardigd door de familie Falcone. In dit dorp is de productie kleinschaliger. Om die reden hebben wij gekozen voor dit typisch Zuid-Italiaanse familiebedrijf, waarin het ambacht al vijf generaties lang wordt doorgegeven. Zij werken dagelijks met passie aan hun prachtige producten gemaakt van aardenwerk – oké, dit gaat niet altijd even snel, maar dat hoort ook bij een Zuid-Italiaans familiebedrijf… Benieuwd naar wat vader Falcone en zijn zonen voor ons maken? Neem een kijkje in onze webshop.

Bestel nu een van onze producten en krijg een probeerverpakking taralli, zoutjes uit Zuid-Italië voor bij de borrel, cadeau!

deel deze blog:

4x strandparadijs in Salento

Vergeet twaalf uur lang opgevouwen afzien in een krappe stoel: voor een Caribisch blauwe zee hoef je namelijk helemaal niet de oceaan over te steken. Op ongeveer tweeënhalf uur vliegen liggen de paradijselijke stranden van Salento. Nu het zonnetje weer aan het stralen is in Zuid-Italië, tippen we je de leukste plekken om je handdoek uit te slaan!

Salento, in de hak van de laars, is adembenemend mooi. Hier liggen een aantal van de fijnste stranden van Europa, die vooral in het voor- en najaar heerlijk zijn om te bezoeken. Bovendien kun je een dagje zonnebaden hier perfect afwisselen met verrukkelijk eten en historische stadjes. En het allermooiste van alles? Je hebt geen last van een jetlag.

Punta Prosciutto

Bij de naam Punta Prosciutto denk je wellicht eerder aan een verkooppunt voor hammen dan aan een dagje zonnen, maar laat je niet van de wijs brengen. Punta Prosciutto is een prachtige baai en de ideale plek voor foto’s om het thuisfront mee jaloers te maken. Hagelwit zand, duinen begroeid met mediterrane beplanting en een bijna lichtgevend blauwe zee, zorgden ervoor dat The Daily Telegraph deze baai opnam in de lijst met de 29 mooiste stranden ter wereld. Punta Prosciutto is ook een populaire bestemming voor windsurfen, zeilen en duiken.

Torre dell’Orso

Een ander pareltje in Salento is de kust bij Torre dell’Orso, omgeven door kliffen en zandduinen. Het strand bestaat uit fijn zand en het water is kristalhelder. Niet gek dus, dat dit een populaire plek is onder locals en toeristen. In het voor- en najaar is het er gelukkig nog lekker rustig en kun je, zonder omringd te worden door een legio Italianen in Speedo’s, genieten van ‘de Malediven’ van Europa. Interessant detail: in Torre dell’Orso zijn grotten te bezichtigen, waarin je sporen en graffiti uit de prehistorie terugvindt.

Grotta della Poesia

Wie niet houdt van zand tussen zijn tenen, kan ook een dagje zonnebaden op een van de rotsstranden. Grotta della Poesia is een aanrader, vlak bij het gezellige kustplaatsje Otranto en op loopafstand van Torre dell’Orso. Tussen de rotsen ligt hier een natuurlijk, turquoise zwembad verscholen. Achter de naam steekt een mooi verhaal over een beeldschone prinses. Zij kwam maar wat graag zwemmen in dit, door de zee uitgesleten, bad. Haar gedobber in het koele water inspireerde talloze dichters, die naar de grotta kwamen om hun gedichten aan haar op te dragen. En zo kreeg het de naam ‘Grot van de Poëzie’.
Hoe leuk dit ook mag klinken, een logischere verklaring lijkt echter dat poesia een verbastering is van het Griekse ‘posia’, dat waterbron betekent.

Togo Bay

Denk je in: een cocktail in je hand, rieten parasolletje boven je hoofd en stralende zon aan de hemel. Nee, je bent niet op Bali of ergens in de Caraïben. Je bent op een half uurtje rijden van Lecce, bij Togo Bay. Hier kun je je helemaal in de watten laten leggen. Je kunt ervoor kiezen om een loungehoek op het strand af te huren of alleen een bedje met parasol. In het weekend is het er nog leuker: dan draait er een DJ.

Meer tips?

Wil je meer tips in Salento? Bestel dan het Ebook van Joelle! Hierin deelt ze niet alleen de leukste plekken en weetjes van haar woonplaats Lecce, maar ook in de omgeving! Waar je de beste vis eet, bijvoorbeeld, en waarom de windrichting hier zo belangrijk is.

deel deze blog:

Aperitivo time!

Een van onze lievelingsmomenten in Puglia breekt zo rond een uur of zes, zeven aan. Waar in Nederland al wordt aangeschoven voor het avondmaal, beginnen Zuid-Italianen hun maag eerst kalmpjes warm te draaien. Dat doen ze met behulp van een borrel en wat lekkers. Oftewel fare l’aperitivo, wat letterlijk betekent een ‘opening maken’. Nu gaat dat niet zoals bij ons met een biertje en een paar bitterballen of een schaaltje leverworst. Nee, de Italianen pakken grootser uit (hoe kan het ook anders?). Rond dit tijdstip kun je, naast je drankje, tegoed doen aan een plateau vol met mini calzone, rustici, hammen, kazen en nog veel meer.
Gulzigheid vs. bescheidenheid

Dit klinkt goddelijk – en dat is het ook – maar makkelijk is het niet. Voor veel Nederlanders is dit Italiaanse borreluurtje een ware uitdaging. De truc is namelijk om jezelf te beheersen; het is immers de bedoeling dat je daarna nog gaat eten. Hoe lekker het allemaal ook oogt, je moet dus vooral niet gaan aanvallen. Anders kun je straks die lekkere pasta niet meer op.
Italianen lijken hier allemaal geen moeite mee te hebben. Zij kunnen prima een glaasje wijn drinken met een stukje focaccia en twee eetlepels pastasalade. Misschien nog een handje chips en wat olijven, maar dan is het echt basta. Je zult zelden een Italiaan aantreffen die geen pap meer kan zeggen voordat-ie aan tafel gaat.

Nederlanders daarentegen pik je er zo uit. Zodra de schaal met hapjes op tafel komt, wordt elk gesprek gestaakt. De focus verplaatst zich (niet geheel onterecht) in luttele seconden van praten naar eten. Binnen no time is het plateau leeg en maken ze zich weer op voor een nieuwe ronde drankjes en hapjes. Wellicht is dat de reden dat onze borrel aanzienlijk kleiner is, we kunnen ons gewoonweg niet inhouden.

Taralli

Gelukkig voor ons kent Italië ook kleinere borrelhapjes. Een snackje dat je, vooral in Zuid-Italië, vrijwel altijd bij een drankje krijgt, zijn de taralli. Een tarallo is een ringvormig koekje, bereid met meel, water, olijfolie en zout. Volgens de legende is dit hartige koekje ooit bedacht door een arme Pugliese mamma. Zij had op een dag zo weinig in de voorraadkast liggen, dat ze haar kinderen voedde met ringetjes van deeg, gebakken in de oven. Vandaag wordt deze lekkere noodoplossing nog volop gegeten. Door arm en rijk en door jong en oud. Soms worden er aan taralli extra ingrediënten toegevoegd ter variatie, zoals venkelzaadjes, wijn of chilipepers. Hoewel je zou denken dat je met deze eenvoudige zoutjes veilig zit (‘ach, een paar voor het eten kan best’), moeten we wel waarschuwen dat ze erg verslavend zijn. Voor je het weet heb je het hele schaaltje achter je kiezen.

Your Italian Moment

In de webshop van Taste of Puglia vind je speciaal voor ons geproduceerde taralli, zodat jij thuis jouw eigen Italiaanse aperitivo (met mate) kunt serveren. Onze ambachtelijke classici zijn bereid naar het traditionele recept en smaken erg goed bij een glas wijn. Je kunt ook onze taralli dolci proberen, een zoete variant, bereid met onder andere witte wijn en amandelen. Heerlijk voor bij de koffie!

deel deze blog:

Het Pugliese zonnetje in huis

Lunchen met een karaf wijn op het terras (vergeet lekker de vijf in de klok), zonnebril steevast op je neus en wandelen met een verkoelend ijsje in je hand: in Puglia is de lente alweer begonnen. Dat mag ook wel, want het Pugliese zonnetje moet alvast flink opwarmen voor de zomermaanden. In die maanden is het er namelijk warm. Heel erg warm…
Warm, warmer, warmst

Puglia heeft een heerlijk mediterraans klimaat, waar vrijwel elk mens blij van wordt. De lente begint al vroeg in het jaar en je geniet er van lange, warme zomers. Ideaal natuurlijk voor wie van zon, zee en strand houdt, maar de hitte brengt nog veel meer voordelen met zich mee. Neem nu de wijndruiven uit deze streek, als primitivo en negroamaro. Deze donkere druifjes houden enorm van die felle zon en zorgen voor heerlijke, soepele rode wijnen. Of de eeuwenoude olijfbomen, die met hun olijven volop genieten van vele zonuren en zo geweldige olie geven. En wat dacht je van al dat lekkers om af te koelen? Ambachtelijke ijsmakers en barista’s serveren je de lekkerste gelati en ijskoffies. (Tip: bezoek het gebied nooit als je op dieet bent). Bovendien dragen de hoge temperaturen bij aan een relaxter levensritme: niemand heeft, heel logisch, zin om te stressen en te haasten. Alles gaat daarom lekker piano piano.

Om vanuit Nederland een beetje mee te kunnen genieten van die Pugliese warmte, hebben wij twee verschillende kandelaars uit de hak van de laars voor je!

Warme wijnflessen

Met deze gezellige kaarsenhouder maak je van elke wijnfles een smaakvolle kandelaar. Als opwarmertje dien je wel eerst een flesje soldaat te maken ?maar met een primitivo of negroamaro (of je favoriete wijn) zal dat geen probleem zijn. Zo geniet je optimaal van de pugliese warmte! Kaarsenhouder prijs 2 stuks voor 10 euro.

Speciaal voor de Taste of Puglia ontwierp kunstenaar Massimo Maci deze bijzondere waxinelichthouder–voor Lecce-kenners: hij ontwierp onder andere de lampen in Doppiozero. Het lichtje brandt in de hals van een wijnfles en ligt op een houten standaard. De houder is volledig met de hand gemaakt en alleen bij ons verkrijgbaar. Waxinelichthouder prijs 15 euro per stuk.

Haal meer Puglia in huis met onze Puglia @Home producten!

deel deze blog:

Puglia: paradijs voor foodies

In het diepe zuiden van Italië, in de hak van de laars, ligt Puglia. De bewoners van dit prachtige gebied hebben weinig reden tot klagen: de zon schijnt er volop, ze worden omringd door een kristalheldere zee én ze eten elke dag hartstikke lekker.

Er zijn talloze redenen om naar Puglia af te reizen. Hier liggen misschien wel de mooiste stranden van het Italiaanse vastelanden het gebied is bezaaid met wijngaarden en eeuwenoude olijfbomen. Je vindt er sfeervollesteden vol imposante barokarchitectuur, zoals Lecce en Martina Franca, maar ook schattige, kleine dorpjes waar je nog het authentieke Italiaanse leven aanschouwt. Puglia is tevens de regio van de trulli, witgekalkte huisjes met een kegelvormig dak, die werden gebouwd zonder gebruik van cement. De reden hiervoor was dat men geen belasting betaalde over huizen die niet af waren. Boeren konden zo hun trulli snel afbreken wanneer de belastinginner langskwam, om daarna de boel weer op te bouwen. Vandaag zorgen deze bijzondere huisjes voor een sprookjesachtige aanblik. Maar een van de allergrootste trekpleisters waar mensen voor blijven terugkeren, is de verrukkelijke lokale keuken. Een reis door de hak van de laars is werkelijk een feestje voor al je zintuigen!

Lecce, de barokke stad van het zuiden

Tot voor kort was Puglia vrij onbekend bij Nederlanders. Veel verder dan Toscane kwamen de meeste vakantiegangers niet. Logisch ook, het gebied ligt op ongeveer 2.000 kilometer afstand van Utrecht. Sinds meerdere luchtvaartmaatschappijen hier naar toe vliegen, verandert dat langzaamaan. Maar dat betekent niet dat Pugliesi concessies doen aan hun tradities. Je moet dus niet raar opkijken als je al wandelend door een van de charmante dorpjes in een katholieke processie belandt, inclusief fanfare. In de straatjes van Bari rollen de nonne (oma’s) de lokale orecchiette (oortjespasta) en in elk willekeurig dorp zie je mamma’s door openstaande ramen een uitgebreide lunch bereiden. Familierecepten worden al generatie op generatie doorgegeven, daar gaat die beroemde, rood-gele clown het met zijn hamburgers nooit van winnen. Dat authentieke maakt deze Zuid-Italiaanse streek zo geweldig.

Arme keuken

De keuken van Puglia wordt ook wel cucina povera genoemd, wat armeluiskeuken betekent. Dit komt omdat de inwoners het aanvankelijk niet bepaald breed hadden; ze leefden slechts van wat de grond en het water om ze heen bood. Vlees maakte ruimte op het bord voor groente van het seizoen en wat er werd gevangen in zee. Erg meelijwekkend is dat overigens niet: deze handige Italianen wisten hiermee de lekkerste, voedzame gerechten te creëren, die tot op de dag van vandaag nog gulzig worden verorberd.

Ingrediënten

Hoofdrollen in de keuken zijn weggelegd voor onder meer cherrytomaatjes, paprika en rode peper, maar ook minder bekende groenten als cichorei en rapen – eindelijk krijg je een beeld bij het spreekwoord. Hoewel er zeker vlees (met name lam) wordt gegeten, staat de regio beter bekend om haar vis, als (rauwe) mosselen, ansjovis, zee-egels en zelfs zeespons. Net als in bijna iedere Italiaanse regio, zijn ook hier de inwoners dol op kaas. Een van de populairste is burrata, een zachte mozzarella met binnenin room voor een nog vollere smaak. Dankzij een eeuwenoude herderstraditie kent Puglia eveneens veel schapenkazen, als de harde canestrato pugliese. Heerlijk voor over de pasta! Probeer ook cacioricotta, een pittige, stevige ricotta. Ideaal als borrelhapje. Daarover gesproken, wie een glas wijn bestelt in de hak van de laars, wordt getrakteerd op een bakje taralli, ronde zoutjes die nogal verslavend werken. Ook zoetekauwen kunnen hun geluk niet op hier: dolci in Puglia worden veelal bereid met amandelen, gezoete ricotta, honing of vincotto di fichi, een dikke vijgensiroop.

Groene goud

Wie Puglia zegt, zegt olijfolie. Dankzij lange, warme zomers en korte winters, hebben olijfbomen het hier prima naar hun zin. Puglia is dan ook de grootste olijfolieproducent van het land; maar liefst 40 procent van de Italiaanse productie komt hier vandaan. Te midden van rode aarde en in het gras staan hier miljoenen(!) olijfbomen, waarvan een groot aantal stokoude exemplaren zelfs officieel ‘monumentaal’ is. Dankzij een enorme ervaring weten de Pugliesi met al die olijven heerlijke (extra vergine) olie te maken. Al duizenden jaren produceren ze hun zogenaamde ‘groene goud’, dat ze royaal in hun eigen maaltijden gebruiken én exporteren.

Puglia aan je keukentafel

Zoals gezegd zijn er honderden redenen om af te dalen naar het diepe zuiden van Italië. Maar als het water je nu al in de mond loopt, hoef je niet per se nu al je koffers te pakken: je kunt ook van al het lekkers genieten aan je eigen keukentafel. Neem bijvoorbeeld de olijfolie San Basilio van Don Antonio uit onze webshop, een verrukkelijke olie die de smaak van pasta’s, salades etc. niet verbloemt, maar aanvult. Bewaar je extra vergine olie in een handgemaakte, speciaal voor Taste of Puglia ontworpen keramieken fles, waar zonlicht geen kans krijgt om je smaakmaker te bederven. Bovendien krijg je nu bij aankoop van deze typische Pugliese olijfoliefles een handige schenktuit cadeau!

deel deze blog:

Capodanno in Puglia

Capodanno betekent nieuwjaarsdag oftewel één januari, maar men gebruikt het in Italië ook om nieuwjaarsavond aan te geven. Che fai a capodanno? (Wat ga je doen met oud & nieuw?)

In Puglia organiseert men etentjes, feesten en steekt men, net als in Nederland, vuurwerk af om middernacht. Het diner op oudejaarsavond noemt men il cenone. Dit wordt zowel thuis, maar ook in restaurants georganiseert. Als je uit eten gaat, dan is er meestal een speciaal Capodanno menu. Vaak uitgebreid met meerdere kleine gangen. Het diner eindigt om middernacht en dan proost men op het nieuwe jaar.

Fare un Brindisi (een toost uitbrengen)

Bij het diner op oudejaarsavond hoort natuurlijk een toost op het nieuwe jaar. Dit wordt vaak gedaan met champagne of prosecco, maar maak voor de verandering eens wat anders. Wat dacht je van een espresso martini cocktail? Deze cocktail zou uitgevonden zijn in Londen in een bar waar een dame vroeg om een cocktail die haar eerst wakker zou maken en daarna kapot zou maken. Door de cafeïne wordt je wakker en de alcohol doet de rest… Maar Italian do it better! Dus gebruik voor deze overheerlijke cocktail de beste Italiaanse koffie van het merk Quarta Caffè.

In een espresso martini zit geen martini. De cocktail dankt zijn naam aan het martiniglas waarin je dit drankje serveert. Volg dit recept en geniet van een fantastische oudejaarsavond met een Italiaans tintje.

Ingrediënten:

– 50 ml wodka
– 35 ml koffielikeur
– 25 ml Quarta Caffè espresso

– ijsblokjes
– 3 koffiebonen

Bereiding:

Vul het martiniglas met ijsblokjes en laat het glas even rustig afkoelen. Doe de wodka, koffielikeur, espresso en overige ijsblokjes in een cocktailshaker. Shaken maar! Shake goed, want dat zorgt voor een lekker schuimende top op je cocktail.
Klaar met shaken? Gooi dan de ijsblokjes uit het martiniglas en giet de cocktail er voorzichtig door een zeefje in. Om de cocktail helemaal mooi af te maken leg je er de 3 koffiebonen op. De koffiebonen horen te blijven drijven.

deel deze blog:

‘Orecchiette di nonna’

In Italië houdt men van pasta, maar in Puglia houdt men vooral van Orecchiette. Orecchiette zijn een soort pasta en betekend eigenlijk ‘oortjes’. Dit komt door hun ronde en half gebogen vorm. Omdat de orecchiette een pasta zijn die vooral in Puglia wordt gegeten, worden ze ook wel Orecchiette Pugliesi genoemd. De pasta wordt van semola di grano duro (durum tarwe) gemaakt.
Strada delle orecchiette (straat van de orecchiette)

Vooral in Bari zie je nog veel van de orecchiette terug. Er is zelfs een straat in het historiche centrum waar de nonne (oma’s) nog voor hun huizen de orecchiette aan het maken zijn. Vliegensvlug snijden ze de pasta en duwen ze een ‘deukje’ in een rondje waardoor de pasta de vorm krijgt van een oortje. De orecchiette vliegen je bijna om de oren zo veel pasta wordt er in deze straat gemaakt. Dit is overigens niet een opgezette toeristische trekpleister, maar de locals komen er echt om hun verse pasta bij de dames te kopen. Het straatje vind je in Via Arco Basso.

Sagra delle orecchiette

Wat maar weinig mensen weten is dat er in Puglia elk jaar begin augustus een groot feest rondom de orecchiette wordt gegeven. Hier kun je de lekkerste orecchiette pasta proeven en tegelijk kijken naar de tradizionele dansen of gewoon een dansje mee doen. De data van het feest verschillen elk jaar.

Traditioneel recept

Van orecchiette kun je verschillende gerechten maken. De meest voorkomende variatie is die met rapesteeltjes (le rape). Ze lijken op broccoli maar zijn wat bitterder. Verder is de variatie met verse tomatensaus en basilicum (pomodoro fresco e basilico) ook erg populair. Soms worden er kleine balletjes gehakt in gedaan. De gerechten zijn simpel, omdat de regio vroeger erg arm was, maar altijd met een rijke en pure smaak, omdat de ingrediënten van hoge kwaliteit zijn.

Dit is het traditionele recept uit oma’s keuken.
In dit recept moet je de tomatensaus zelf maken zodat deze echt vers en zonder conserveringsmiddel is. Dit is simpeler dan je denkt. Het recept is voor vier personen.

Orecchiette con pomodori freschi e basilico.

Ingrediënten:
– 500 gram Orecchiette
– 1,5 kg verse tomaten voor de saus
– een paar verse basilicum blaadjes
– een snufje zout
– 1 ui
– 1 teentje knoflook
– zelf kaas raspen van: cacio ricotta of parmezaanse kaas (parmigiano).

Bereidingswijze:
Was de tomaten en haal de zaadjes eruit. Leg ze in de pan met een klein beetje water en breng het aan de kook. Laat het koken tot alle tomaten zacht zijn. De tomaten kun je nu uit de pan halen en laat ze afkoelen. Scheid de saus van de tomaten. Dit doet men in Italië met een passatutto (roerzeef).
Pak een nieuwe pan en gooi er een beetje olie, de ui in kleine stukjes, de geperste knoflook en een paar basilicum blaadjes in. Bak ze en beetje bruin, maar laat ze niet aanbranden. Voeg nu de verse tomatensaus toe en laat dit een half uurtje zachtjes koken. Breng een ruime hoeveelheid water met wat zout aan de kook. Giet de orecchiette er in en kook ze in ongeveer 7 minuten beetgaar. Let op verse orecchiette kunnen korter gekookt worden, gedroogde orecchiette iets langer. Giet ze af en breng op smaak met de saus, strooi er wat geraspte kaas overheen en leg er nog wat basilicum blaadjes op. Buon appetito!

‘Taste of Puglia’ orecchiette

Zin om een lekkere pasta met orecchiette te maken? In de webshop vind je vijf verschillende soorten orecchiette. Van de klassieke orecchiete tot orecchiette die zwart zijn gemaakt met inktvisinkt. Neem een kijkje in de webshop en maak ‘your italian moment’ lekker thuis!

Zelf orecchiette maken in Puglia

Als je in Puglia op vakantie bent is het natuurlijk een ‘must’ om zelf eens orecchiette te maken en te koken met la mama of la nonna. Neem een kijkje op www.littledolcetravelplanner.com en boek een leuke workshop zoals ‘koken met de mama’s van de streek’.

deel deze blog:

‘Un caffè per favore’

Koffie staat centraal in het leven van de Italianen: Men staat er mee op en gaat er mee naar bed. Koffie drinkt men voornamelijk buiten de deur, staand aan de bar. Dit doet men op weg naar werk, als ze een bekende tegenkomen of na de maaltijd als een digestief. Koffie is het excuus voor alles en er wordt altijd tijd voor vrijgemaakt, dat kan ook, want het duurt nooit langer dan vijf minuten.
Koffie feitjes

Espresso is een klein kopje sterke koffie die je in hooguit twee slokken op hoort te drinken. In Italië wordt een espresso gewoon caffè (koffie) genoemd. Dus bestel je een caffè dan krijg je niet een grote kop koffie zoals we in Nederland gewend zijn, maar een espresso. In het algemeen gooien de Italianen veel suiker in hun espresso. Ze drinken dus bijna suiker met koffie i.p.v. koffie met suiker.

In Italië krijg je altijd een glaasje water naast je caffè. Deze moet je voor je kopje koffie drinken, om je smaak te egaliseren. Als je het glaasje water na je koffie drinkt dan haalt dat de smaak van de koffie uit je mond en kan dat een belediging voor de barman zijn die met liefde de koffie voor je heeft gezet.

Een Espresso is ontstaan uit een tekort aan koffie. Met dank aan Napoleon drinkt men vandaag de dag nog een espresso. In de jaren dat Napoleon regeerde in Italië, verbood hij de import van koffie uit Arabische landen, waardoor de prijs erg hard steeg. Een barman in Rome wilde geen slechte en gemengde koffie leveren, dus besloot hij minder volle kopjes koffie te schenken, maar wel met dezelfde hoge kwaliteit. Hierdoor ontstond de espresso.

Quarta caffè

In Italië is Quarta caffè een van de bekendste en grootste merken. Het bedrijf is opgericht in de jaren 50 met een kleine koffiebranderij in een bar in het historische centrum van Lecce. Vanaf het begin onderscheidde het bedrijf zich door hoge kwaliteit te leveren en uiteindelijk zijn ze het symbool van Salento worden. Salento is de streek in het zuiden van Puglia. De beroemde Avio blend is toegewijd aan de kleur van de uniformen van de medewerkers van de legerbasis die in Galatina gevestigd is. Zij kwamen vaak langs voor een heerlijk kopje koffie.

Quarta caffè levert 100% arabica koffiebonen van de allerbeste kwaliteit en in vele bars is deze koffie te vinden. Het familiebedrijf geeft cursussen aan de barmannen en professionals in de sector om de allerbeste caffè te maken. Het familiebedrijf Quarta caffe gaat al vier generaties mee en het recept wordt nog steeds in ere gehouden.

Dus maak nu deze lekkere Quarta caffè koffie gewoon thuis. Wij leveren de gemalen koffie en de koffiebonen om ‘YOUR ITALIAN koffie MOMENT’ in Nederland te beleven.

deel deze blog: